Hornotoski i Nowicki badajac zwloki ludzi z daleko posunieta miazdzyca nie stwierdzali zmian anatomo-patologicznych w nadnerczach.

Hornotoski i Nowicki badając zwłoki ludzi z daleko posuniętą miażdżycą nie stwierdzali zmian anatomo-patologicznych w nadnerczach. Obraz kliniczny miażdżycy również nie upoważnia do ujęcia patogenezy miażdżycy wyłącznie w związku z hiperadrenalinemią. Już bowiem samo dłużej trwające podwyższenie ciśnienia krwi z rozmaitych przyczyn prowadzi do uszkodzenia włókien sprężystych naczyń krwionośnych, co jest dostatecznym powodem występowania miażdżycy. Hiperadrenalinemia jest również sprawą wątpliwą, gdyż adrenalina szybko rozkłada się w wątrobie, a także krążąc we krwi zostaje szybko utleniona i staje się nieczynna. Gley na podstawie swoich badań doświadczalnych twierdzi, że nie udaje się wykryć adrenaliny we krwi serca pniowego ani biologicznymi próbami, ani chemicznymi; Popielski zaś nie wykrywał jej w żyle próżnej dolnej, co potwierdzałoby pogląd, że adrenalina we krwi zostaje szybko rozłożona. Read more „Hornotoski i Nowicki badajac zwloki ludzi z daleko posunieta miazdzyca nie stwierdzali zmian anatomo-patologicznych w nadnerczach.”

ZAPALENIE PLUC

ZAPALENIE PŁUC (PNEU.MONIA) 1. Uwagi ogólne Odróżnia się, zapalenie płuc ostre i przewlekłe, miąższowe i śródmiąższowe, ropne i nieropne. Przez miano „ostre zapalenie płuc nieropne rozumie się ostrą chorobę zakaźną ogólną z siedzibą głównych zmian w płucach. Ostre zapalenie płuc nieropne dzieli się na 2 zasadnicze postacie ostre zapalenie płuc krupowe (pneumonia crouposa) i ostre zapalenie płuc odoskrzelowe (bronchopneumonia acuta). Pierwszą postać zwie się jeszcze mianem ostre zapalenie płuc nieżytowe (pneumonia catarrhalis acuta), ostre zapalenie płuc zrazikowe (pneumonia lobularis acuta), ostre zapalenie płuc ogniskowe (pneumonia disseminata acuta), ostre zapalenie płuc wysepkowe (pneumonia insularis acuta). Read more „ZAPALENIE PLUC”

Anatomia patologiczna

Anatomia patologiczna. Ostre zapalenie odoskrzelowe płuc sadowi się przeważnie w dolnych płatach obu płuc oraz zwłaszcza u dzieci w częściach przykręgowych płuc, tworząc tutaj niekiedy przez powstanie poszczególnych ognisk tuż koło siebie lub zlewanie się ich ze sobą – jednolite pasmo idące od podstawy płuc w kierunku szczytu. Szczególna skłonność tych części płuc do zapalenia tłumaczy się mniejszym zakresem ich ruchów, większym ich ukrwieniem i powolniejszym prądem w tych odcinkach krwi i limfy, co sprzyja zatrzymywaniu się bakterii. Chorobę cechuje ogniskowy charakter zmian. Mianowicie zapalenie dotyczy zawsze poszczególnych zrazików lub ich grup, nie zaś całych płatów. Read more „Anatomia patologiczna”