Najzjadliwsze dla ludzi sa pneumokoki typu III

Na zasadzie odczynu zlepnego odróżnia się 3 zasadnicze typy pneumokoków. Oznaczono je rzymskimi cyframi I, II i III. Prócz tego wyodrębniono grupę IV, którą Komitet Ligi Narodów określił, jako grupę X, zaliczając do niej pneumokoki niejednolite pod względem antygenowym, niedające się na zasadzie odczynów serologicznych zaliczyć do żadnego z typów I, II, lub III. W ostatnich czasach w grupie X wyodrębnia się 29 typów serologicznych, określając je rzymskimi cyframi od IV do XXXII. Jeden typ pneumokoka może przechodzić w drugi. Read more „Najzjadliwsze dla ludzi sa pneumokoki typu III”

Zapalenie pluc o szczególnym obrazie chorobowym

Zapalenie płuc o szczególnym obrazie chorobowym mogą wywołać zarazki przesączalne. Jest to tzw. uirus-pneumonia. Do tej grupy zapaleń należy między innymi papuzica (psittacosis), zapalenie płuc, przenoszone na człowieka przez chore papugi. Niektórzy autorowie nadają tej chorobie miano: pneumonia ornithosa (zapalenie płuc Ptasie) lub ornithosis, udowodniono, bowiem że szerzyć ją mogą nie tylko papugi, ale także gołębie i inne ptaki. Read more „Zapalenie pluc o szczególnym obrazie chorobowym”

Blona sluzowa oskrzeli

Na powierzchni przekroju widać, że małe ogniska ograniczają się zwykle niewyraźnie od otoczenia i wznoszą się cokolwiek nad powierzchnią. Wielkość ognisk bywa różna, od rozmiaru ziarnka prosa do wielkości orzecha i nawet jabłka. Duże ogniska powstają ze zlewania się ognisk mniejszych. Powierzchnia ognisk bywa przeważnie gładka, błyszcząca, nie zaś nierówna drobnoziarnista, jaka bywa w zapaleniu krupowym. Barwa ognisk bywa początkowo ciemnoczerwona, w późniejszym okresie szaroczerwona, żółtoczerwona, jasnoszara, czasami, zwłaszcza u dzieci, nie różni się od barwy zdrowej tkanki płucnej. Read more „Blona sluzowa oskrzeli”

Anatomia patologiczna

Anatomia patologiczna. Ostre zapalenie odoskrzelowe płuc sadowi się przeważnie w dolnych płatach obu płuc oraz zwłaszcza u dzieci w częściach przykręgowych płuc, tworząc tutaj niekiedy przez powstanie poszczególnych ognisk tuż koło siebie lub zlewanie się ich ze sobą – jednolite pasmo idące od podstawy płuc w kierunku szczytu. Szczególna skłonność tych części płuc do zapalenia tłumaczy się mniejszym zakresem ich ruchów, większym ich ukrwieniem i powolniejszym prądem w tych odcinkach krwi i limfy, co sprzyja zatrzymywaniu się bakterii. Chorobę cechuje ogniskowy charakter zmian. Mianowicie zapalenie dotyczy zawsze poszczególnych zrazików lub ich grup, nie zaś całych płatów. Read more „Anatomia patologiczna”