Dziedziczna ogólnoustrojowa amyloidoza z powodu wariantu Asp76As 2-Microglobulin AD 5

Peptyd trypsyny 76-81 (masa cząsteczkowa, 812,37 daltonów), który pochodzi z włókienek ex vivo, jest identyczny z peptydem uzyskanym z trawienia rekombinowanej D76N .2-mikroglobuliny (masa cząsteczkowa, 812,30 daltonów) i oba różnią się od peptyd trypsynowy rekombinowanej .2-mikroglobuliny typu dzikiego, który jest większy (masa cząsteczkowa, 833,27 daltonów). Ponadto, masa cząsteczkowa reszty Asn76 zawierającej peptyd wskazała, że reszta nie była glikozylowana, co jest zgodne z nieobecnością białka o typowej sekwencji konsensusowej dla N-glikozylacji. Panel D pokazuje równowagowe krzywe denaturacji chlorowodorku guanidyny (HCl) dla .2-mikroglobuliny typu dzikiego i wariantu .2-mikroglobuliny D76N, monitorowanej przy pH 7,4 w 30 ° C na wewnętrznych testach emisji fluorescencji. Dane dopasowano do dwustanowego modelu rozwijania 14 i przedstawiono jako frakcję nierozłożonego białka, zgodnie z równaniem Fapp = (y-yN) ÷ (yU-yN), gdzie y oznacza emisję przy 330 nm i yN i yU są odpowiednio takie same wartości dla natywnego i nierozwiniętego białka. Panel E pokazuje kinetykę tworzenia włókien, monitorowaną za pomocą testu wiązania tioflawiny T (ThT). Doustną .2-mikroglobulinę i wariant D76N .2-mikroglobulinę inkubowano w 40 .M w 25 mM buforze fosforanowym, pH 7,4, zawierającym 100 .g heparyny na mililitr i 25 .g ziaren fibryli .2-mikroglobuliny typu dzikiego na mililitr przy 37 ° C, z mieszaniem przy 225 obrotach na minutę. Szybkość, z jaką agregat wariantu pozostała niezmieniona po pominięciu heparyny. Panel F pokazuje negatywnie zabarwioną transmisyjno-elektronową mikrografię włókienek amyloidowych .2-mikroglobuliny z wariantem D76N utworzonych in vitro w 25 mM buforze fosforanowym, pH 7,4, zawierającym 100 .g heparyny na mililitr i 25 .g włókienka .2-mikroglobuliny typu dzikiego. nasiona na mililitr. .2-mikroglobulina wyizolowana z wyekstrahowanych włókienek amyloidowych (rysunek 2A) zawierała jedynie białko o pełnej długości (rysunek 2B i 2C). W szczególności, dwuwymiarowa elektroforeza w żelu, analiza proteomiczna i bezpośrednie sekwencjonowanie N-końca (nie pokazano) nie wykryły żadnej .2-mikroglobuliny z N-końcowym skróceniem w reszcie 6, która jest zawsze obecna w amyloidzie .2-mikroglobuliny związanym z dializą. depozyty15 i który został ostatnio postawiony hipotezą, że jest niezbędny do tworzenia amyloidu .2-mikroglobuliny in vivo.3
Właściwości biochemiczne wariantu D76N .2-mikroglobuliny
Rekombinowana D76N .2-mikroglobulina została wyrażona i oczyszczona jako całkowicie zwinięte białko. Zastąpienie asparaginy asparaginianem przy aminokwasie 76 zmniejszyło stabilność .2-mikroglobuliny o około 2 kcal na mol, a średnie stężenie chlorowodorku guanidyny spadło ze średniej (. SD) o 2,0 . 0,2 M dla typu dzikiego do 1,2 . 0,1 M dla wariantu (rysunek 2D)
[przypisy: oprogramowanie stomatologiczne, triamcynolon, dentofobia ]

Powiązane tematy z artykułem: dentofobia oprogramowanie stomatologiczne triamcynolon