Długoterminowe wyniki zamknięcia otworu nosowego otworu patentowego lub leczenia po udarze mózgu ad 7

W analizie częstości występowania przemijającego ataku niedokrwiennego różnica między tymi dwiema grupami nie była istotna (współczynnik ryzyka 0,64; 95% CI, 0,34 do 1,20; P = 0,16). Ryc. 2. Ryc. 2. Wskaźnik nawrotu udaru niedokrwiennego według podgrupy. Potencjalną niejednorodność efektu leczenia odnotowano w odniesieniu do trzech podstawowych cech (próg istotnej interakcji, P = 0,10), z sugestią większego zmniejszenia ryzyka przy zamknięciu PFO niż w przypadku samej terapii medycznej u pacjentów z tętniakiem przegrody międzyprzedsionkowej, u pacjentów z istotnym wzrostem wielkości przecieku, oraz u pacjentów, u których planowano leczenie przeciwpłytkowe, a nie leczenie przeciwzakrzepowe, gdyby przypadkowo zostali przydzieleni do grupy leczniczej. Znaczna wartość bocznikowania odnosi się do wielkości bocznika stopnia 3. Stopnie wahały się od do 3, przy czym wyższe oceny wskazują na większy rozmiar.
Wyniki analiz podgrup w celu określenia potencjalnej heterogeniczności efektu leczenia według wyjściowych zmiennych towarzyszących sugerują, że korzyści z zamknięcia PFO w porównaniu z leczeniem farmakologicznym mogły być większe u pacjentów z tętniakiem przegrody międzyprzedsionkowej niż u osób bez tętniaka przegrody międzyprzedsionkowej, u pacjentów z istotnym (stopień 3) zastojem prawej do lewej niż u osób bez zastawki lub z niewielkim lub umiarkowanym bocznikiem oraz u pacjentów, u których zaplanowano reżim medyczny (jeśli mieliby być przypisani do grupy leczenia medycznego) przeciwpłytkowe niż u tych, których planowane leczenie obejmowało antykoagulanty. (Rysunek 2).
Bezpieczeństwo
Analizy bezpieczeństwa obejmowały całkowity okres obserwacji wynoszący 3141 pacjento-lat w grupie zamykającej PFO i 2669 pacjento-lat w grupie leczniczej. Ogólny odsetek poważnych zdarzeń niepożądanych wyniósł 40,3% w grupie PFO zamknięcia i 36,0% w grupie leczenia medycznego (P = 0,17) (Tabela S9 w Dodatku uzupełniającym). Wśród zgłoszonych pojedynczych poważnych zdarzeń niepożądanych częstość występowania zatorowości płucnej wynosiła 0,41 na 100 pacjento-lat w grupie zamykającej PFO i 0,11 na 100 pacjento-lat w grupie leczonej farmakologicznie (współczynnik ryzyka 3,48, 95% CI, 0,98 do 12,34; P = 0,04), a częstość zakrzepicy żył głębokich wynosiła 0,16 na 100 pacjento-lat i 0,04 na 100 pacjento-lat, odpowiednio (współczynnik ryzyka, 4,44, 95% CI, 0,52 do 38,05, P = 0,14). Wśród pacjentów z grupy zamknięcia PFO, podgrupa pacjentów, którzy mieli historię jawnej zakrzepicy żył głębokich, miała większą częstość występowania żylnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych niż podgrupa pacjentów bez takiej historii (Tabela S10 w Dodatku Uzupełniającym).
W grupie zamknięcia PFO było 7 osób, a w grupie medycznej – 11 osób. Wszystkie te zgony nastąpiły po wczesnym okresie postplandomizacji (co zostało zdefiniowane w grupie leczenia medycznego jako 45-dniowy okres po randomizacji oraz w grupie zamknięcia PFO jako 45-dniowy okres po randomizacji lub 30-dniowy okres po umieszczeniu urządzenia, w zależności od tego, co nastąpi później) i zostały uznane za niezwiązane z procesem (Tabela S11 w Dodatku Uzupełniającym).
Tabela 3. Tabela 3. Poważne zdarzenia niepożądane związane z procedurą lub urządzeniem wśród 499 pacjentów w grupie zamknięcia PFO. Łącznie 25 poważnych zdarzeń niepożądanych w grupie zamknięcia PFO zostało uznanych za związane z urządzeniem lub procedurami (tabela 3)
[patrz też: dentysta legnica, bezdechy nocne leczenie, implanty zębów Kraków ]

Powiązane tematy z artykułem: bezdechy nocne leczenie dentysta legnica implanty zębów Kraków