Blinatumomab w porównaniu z chemioterapią w przypadku zaawansowanej ostrej białaczki limfoblastycznej ad 8

W grupie otrzymującej blinatumomab wymagane były przerwy w leczeniu, zgodnie z opisem w protokole, dla 32% pacjentów ogółem, w tym 7% dla infekcji, 6% dla zdarzeń neurologicznych, 5% dla zespołu uwalniania cytokin, 3% dla reakcji na wlew i 3% dla neutropenii. W grupie z chemioterapią przerwy w leczeniu nie były wymagane przez protokół, ale zgłaszano je u 6% pacjentów. W grupie otrzymującej blinatumomab zdarzenia będące przedmiotem zainteresowania w kategorii zespołu uwalniania cytokin zostały zgłoszone jako poważne działania niepożądane u 4% pacjentów, a jako zdarzenia stopnia 3. lub wyższego u 5% pacjentów. Dyskusja
W tym randomizowanym badaniu III fazy z udziałem dorosłych z nawrotowym lub opornym na leczenie prebiutorem ALL komórek B, blinatumomab powodował znacznie dłuższe całkowite przeżycie niż standardowa chemioterapia; ryzyko zgonu było o 29% niższe, a mediana czasu przeżycia była o 3,7 miesiąca dłuższa w grupie leczonej blinatumomabem niż w grupie otrzymującej chemioterapię. Stawki całkowitej remisji z pełnym odzyskaniem hematologicznym i całkowitą remisją z pełnym, częściowym lub niepełnym wyrównaniem hematologicznym były istotnie wyższe w przypadku leczenia blinatumomabem niż w przypadku chemioterapii, a średni czas trwania remisji był dłuższy. Działania niepożądane, które wystąpiły w grupie otrzymującej blinatumomab, były zgodne z opisanymi w poprzednich badaniach. W pojedynczych próbach grupowych blinatumomabu zidentyfikowano 17,18 zdarzeń neurologicznych i zespół uwalniania cytokin jako dwa niepożądane zdarzenia będące przedmiotem zainteresowania. W obecnym kontrolowanym badaniu blinatumomab wiązał się z mniejszą częstością mielosupresji i związanymi z tym powikłaniami niż chemioterapia i wiązał się z częstszym występowaniem poważnych zdarzeń niepożądanych, w tym zdarzeń neurologicznych, zespołu uwalniania cytokin, stanów w miejscu podania i powikłań proceduralnych (tabela S5). w Dodatku Uzupełniającym). Po skorygowaniu o różnice w ekspozycji na leczenie między dwiema grupami, częstość zdarzeń dotyczących poważnych zdarzeń niepożądanych była ogólnie niższa w grupie otrzymującej blinatumomab niż w grupie otrzymującej chemioterapię. Częstość występowania zdarzeń neurologicznych w stopniu 3 lub wyższym była podobna w obu grupach. Zespół uwalniania cytokin odnotowano w grupie blinatumomabu, ale zwykle nie wymagało to przerwania leczenia blinatumomabem. Na podstawie skuteczności i bezpieczeństwa wynika z zaplanowanej analizy okresowej, niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo zalecił, aby badanie zostało przerwane wcześniej ze względu na całkowitą korzyść w zakresie przeżycia zaobserwowaną podczas stosowania blinatumomabu w porównaniu z chemioterapią. W analizie wyników zgłoszonych przez pacjentów w tym badaniu, które przedstawiono oddzielnie, zbadano 23 jakość życia związaną ze zdrowiem, funkcję pacjenta i objawy związane z blinatumomabem w porównaniu z chemioterapią. W tej analizie ogólna kondycja zdrowotna i wynik jakości życia poprawiły się w grupie otrzymującej blinatumomab i pogorszyły się w grupie otrzymującej chemioterapię, ze współczynnikiem ryzyka dla pogorszenia analizy czasu do wystąpienia o 0,67 (95% CI, 0,52 do 0,87). Współczynniki zagrożenia dla innych wyników dotyczących jakości życia wahały się od 0,59 do 0,80 na korzyść blinatumomabu, a górne granice przedziałów ufności 95%, które były niższe niż 1,0 dla wszystkich podskal i pojedynczych elementów, z wyjątkiem bezsenności (95% CI, 0,62 do 1.02).
Kilka antygenów powierzchniowych ulega ekspresji na prekursorach limfocytów B WSZYSTKICH blastach, co pozwala na zastosowanie terapii celowanych. 24-26 CD20 ulega ekspresji na komórkach białaczkowych prekursorowych limfocytów B w maksymalnie 50% pacjentów. 13,27 Rytuksymab, nieskoniugowany Przeciwciało monoklonalne CD20 miało minimalną skuteczność w leczeniu prekursora komórek B ALL, ale jego dodanie do intensywnej chemioterapii wiązało się z dłuższym czasem przeżycia zarówno w białaczce Burkitta, jak i CD-dodatnim prekursorze komórek B ALL, niż w przypadku samej intensywnej chemioterapii28. CD22 ulega ekspresji u ponad 90% pacjentów z ALL z komórek B.
[hasła pokrewne: półpasiec przyczyny, stomatologia estetyczna poznań, chirurgia plastyczna nosa ]

Powiązane tematy z artykułem: chirurgia plastyczna nosa półpasiec przyczyny stomatologia estetyczna poznań